Teyze ve hala olana kadar çocuk gelişiminde yer alan bu ilkenin taşları yerine oturmamıştı.Ne zaman yeğenlerim doğdu o zaman gördüm ki gerçekten doğru.Benim harika iki teyzem var.Bu yaşıma rağmen "seni seviyorum"demeden telefon kapatmayan büyük teyzem(teyzecim 70 yaşında onun kuşağı için ne güzel bir tarz)ve hala z evklerimi bilen ve her daim beğendiğim güzel hediyeler sunan küçük teyzem.Çocukluğumda da bana süper oyuncaklar dikerlerdi.Her kıyafetime takım bir dolgu oyuncağım vardı benim.Çiçekli pazenden çok güzel bir zürafam vardı kışlık elbisemin kumaşından.Dayımda hiç üşenmeyip içine ahşap iskelet yapmıştı.Kızkardeşimin oğulları da dolgu oyuncaklarla oynamayı çok seviyorlar.Gerçi sıra dışı hayvanlarla oynuyorlar.İstedikleri hayvanları bulamayınca ben devreye girip örüyorum yada dikiyorum.DAĞLAR paşam yazın yılan istedi.Aradık bulamadık.Kalktık gittik yüncüye Dağlar yüncü amcaya"Amca teyzem bana yılan dikecek yeşil istiyorum ama hem açık yeşil hem koyu yeşil olsun" demez mi.Adamcağız dönüp bir bana bir Dağlar'a baktı ben üstteki ipi verdi bize.Bu yeşil yılanın adı ZEBERCET.Aman allahım başımda dört tip tek kelimeyle tezahürat yaparak acilen bitirttiler.Annemin yastıklarından birinin içinden çaldığımız elyaflada doldurduk.Yılan tamamlandı.Bu kez de küçük yeğenim Çınar "ama ben pembe yılan istemiştim diye tutturmaz mı.Allahtan iznim bitti kaçtım Bursa'ya .Teyze yüreği işte içime sinmedi Çınar'a da bu pembe yılanı ördüm.Adi ŞUKUFE.Sizin anlayacağınız ZEBERCET çıraklık,ŞUKUFE ustalık eserim.Şehr-i Bursa'dan sevgiler...
